Teksten schrijven kan ze. Het heeft even geduurd en ze heeft er cursussen voor gevolgd maar intussen schrijft ze bijna alle teksten van de afdeling. Ze krijgt veel waardering van haar collega’s, die allang blij zijn dat zíj die teksten schrijft…
Ook haar kost het veel tijd en energie, intussen heeft er lol in. Haar collega’s lezen de concepten en die halen er gevoeligheden uit en, eerlijk is eerlijk, ook spelfouten en grammaticale fouten.
De teksten die naar het MT gaan, zijn goed. Vanuit het MT krijgt ze regelmatig vragen en opmerkingen bij haar teksten. Ze verbaast zich wel over de vragen, omdat die volgens haar niet over de essentie gaan, maar over details. Zouden de hoofdlijnen wel overgekomen zijn?
Als ze wordt uitgenodigd in het MT om haar nota over een ingewikkeld onderwerp toe te lichten, gaat ze aan de slag met PowerPoint, waarin ze plaatjes maakt om uit te leggen hoe het onderwerp in elkaar zit. Ze maakt eenvoudige tekeningen en slides. Ook dat kost weer veel tijd en energie.
Tijdens de presentatie merkt ze dat haar verhaal overkomt. Haar gesproken woord en de plaatjes helpen enorm om de boodschap te laten landen.
Motto: een tekst alléén is niet meer genoeg. We hebben beelden en gesproken woorden nodig om te overtuigen.